bltu
lyszt.net obejmuje bltu i inne instrukcje RISC-V w większych szczegółach.
Format kodowania
Opis
Rozgałęzienie do etykiety, gdy jedna wartość bez znaku jest mniejsza od drugiej. W bltu rs1, rs2, label rozgałęzienie jest wykonywane, gdy wartość bez znaku w rs1 jest mniejsza niż w rs2. Obsługuje wartości, które nie mogą być ujemne, takie jak adresy, rozmiary i liczby. Ze znakiem blt błędnie odczytuje adres, gdy jego najwyższy bit jest ustawiony. Pojedyncze sprawdzenie zakresu za pomocą bltu odrzuca razem indeksy ujemne i zbyt duże.
Oficjalne określenie
Wszystkie instrukcje rozgałęzienia używają formatu instrukcji typu B. 12-bitowy natychmiastowy operand B koduje przesunięcia ze znakiem w wielokrotnościach 2 bajtów. Przesunięcie jest rozszerzane znakowo i dodawane do adresu instrukcji rozgałęzienia, aby uzyskać adres docelowy. Zakres rozgałęzienia warunkowego wynosi ±4 KiB.
Instrukcje rozgałęzienia porównują dwa rejestry. BEQ i BNE wykonują rozgałęzienie, jeśli rejestry rs1 and rs2 są odpowiednio równe lub różne. BLT i BLTU wykonują rozgałęzienie, jeśli rs1 jest mniejsze niż rs2, używając odpowiednio porównania ze znakiem i bez znaku. BGE i BGEU wykonują rozgałęzienie, jeśli rs1 jest większe lub równe rs2, używając odpowiednio porównania ze znakiem i bez znaku. Uwaga: BGT, BGTU, BLE i BLEU można zsyntetyzować, odwracając operandy odpowiednio do BLT, BLTU, BGE i BGEU.