bltu

bltu

Asembler RISC-V Referencja

lyszt.net obejmuje bltu i inne instrukcje RISC-V w większych szczegółach.

Format kodowania

R
31–25funct7
24–20rs2
19–15rs1
14–12funct3
11–7rd
6–0opcode
I
31–20imm[11:0]
19–15rs1
14–12funct3
11–7rd
6–0opcode
S
31–25imm[11:5]
24–20rs2
19–15rs1
14–12funct3
11–7imm[4:0]
6–0opcode
B
31–25imm[12,10:5]
24–20rs2
19–15rs1
14–12funct3
11–7imm[4:1,11]
6–0opcode
U
31–12imm[31:12]
11–7rd
6–0opcode
J
31–12imm[20,10:1,11,19:12]
11–7rd
6–0opcode

Opis

Rozgałęzienie do etykiety, gdy jedna wartość bez znaku jest mniejsza od drugiej. W bltu rs1, rs2, label rozgałęzienie jest wykonywane, gdy wartość bez znaku w rs1 jest mniejsza niż w rs2. Obsługuje wartości, które nie mogą być ujemne, takie jak adresy, rozmiary i liczby. Ze znakiem blt błędnie odczytuje adres, gdy jego najwyższy bit jest ustawiony. Pojedyncze sprawdzenie zakresu za pomocą bltu odrzuca razem indeksy ujemne i zbyt duże.

Oficjalne określenie

RISC-V Instruction Set Manual

Wszystkie instrukcje rozgałęzienia używają formatu instrukcji typu B. 12-bitowy natychmiastowy operand B koduje przesunięcia ze znakiem w wielokrotnościach 2 bajtów. Przesunięcie jest rozszerzane znakowo i dodawane do adresu instrukcji rozgałęzienia, aby uzyskać adres docelowy. Zakres rozgałęzienia warunkowego wynosi ±4 KiB.

Instrukcje rozgałęzienia porównują dwa rejestry. BEQ i BNE wykonują rozgałęzienie, jeśli rejestry rs1 and rs2 są odpowiednio równe lub różne. BLT i BLTU wykonują rozgałęzienie, jeśli rs1 jest mniejsze niż rs2, używając odpowiednio porównania ze znakiem i bez znaku. BGE i BGEU wykonują rozgałęzienie, jeśli rs1 jest większe lub równe rs2, używając odpowiednio porównania ze znakiem i bez znaku. Uwaga: BGT, BGTU, BLE i BLEU można zsyntetyzować, odwracając operandy odpowiednio do BLT, BLTU, BGE i BGEU.

ℹ
Granice tablicy ze znakiem można sprawdzić za pomocą pojedynczej instrukcji BLTU, ponieważ każdy ujemny indeks będzie porównywany jako większy niż każda nieujemna granica.