jrpseudo

jr

pseudo
Asembler RISC-V Referencja

lyszt.net obejmuje jr i inne instrukcje RISC-V w większych szczegółach.

Opis

Skacze pod adres przechowywany w rejestrze bez zapisywania adresu powrotu. W jr rs wykonanie jest kontynuowane od wartości w rs. Asembler rozwija go do jalr z rejestrem docelowym zero.

Rozwija się do

jalr zero, rs, 0

Asembler zastępuje tę pseudoinstrukcję rzeczywistą instrukcją lub instrukcjami wymienionymi powyżej.

Oficjalne określenie

RISC-V Instruction Set Manual

Instrukcja skoku pośredniego JALR (jump and link register) używa kodowania typu I. Adres docelowy uzyskuje się przez dodanie rozszerzonego znakowo 12-bitowego I-immediate do rejestru rs1, a następnie wyzerowanie najmniej znaczącego bitu wyniku. Adres instrukcji następującej po skoku (pc+4) jest zapisywany w rejestrze rd. Rejestr x0 może być użyty jako miejsce docelowe, jeśli wynik nie jest wymagany.

Zwykłe bezwarunkowe skoki pośrednie (pseudoinstrukcja asemblera JR) są kodowane jako JALR z rd=x0. Powroty z procedur w standardowej konwencji wywołań (pseudoinstrukcja asemblera RET) są kodowane jako JALR z rd=x0, rs1=x1 i imm=0.

ℹ
Wszystkie bezwarunkowe instrukcje skoku używają adresowania względem PC, aby wspierać kod niezależny od położenia. Instrukcję JALR zdefiniowano, aby umożliwić dwuinstrukcyjną sekwencję skoku w dowolne miejsce w 32-bitowym zakresie adresów absolutnych. Instrukcja LUI może najpierw załadować do rs1 górne 20 bitów adresu docelowego, a następnie JALR może dodać dolne bity. Podobnie AUIPC, a następnie JALR, może skoczyć w dowolne miejsce w 32-bitowym zakresie adresów względem pc. Należy zauważyć, że instrukcja JALR nie traktuje 12-bitowego immediate jako wielokrotności 2 bajtów, w przeciwieństwie do warunkowych instrukcji rozgałęzienia. Pozwala to uniknąć jeszcze jednego formatu immediate w sprzęcie. W praktyce większość zastosowań JALR będzie miała albo zerowy immediate, albo będzie sparowana z LUI lub AUIPC, więc niewielkie zmniejszenie zakresu nie jest istotne. Zerowanie najmniej znaczącego bitu przy obliczaniu adresu docelowego JALR zarówno nieco upraszcza sprzęt, jak i pozwala użyć niskiego bitu wskaźników funkcji do przechowywania informacji pomocniczych. Chociaż w tym przypadku występuje potencjalnie niewielka utrata sprawdzania błędów, w praktyce skoki pod nieprawidłowy adres instrukcji zwykle szybko wywołają wyjątek. W przypadku użycia z bazą rs1=x0 JALR można użyć do zaimplementowania jednoinstrukcyjnego wywołania podprogramu do najniższego lub najwyższego obszaru adresowego z dowolnego miejsca w przestrzeni adresowej, co można wykorzystać do zaimplementowania szybkich wywołań małej biblioteki czasu wykonania. Alternatywnie ABI mogłoby przeznaczyć rejestr ogólnego przeznaczenia do wskazywania biblioteki w innym miejscu przestrzeni adresowej.

Instrukcje JAL i JALR wygenerują wyjątek nieprawidłowego wyrównania adresu instrukcji, jeśli adres docelowy nie jest wyrównany do granicy czterech bajtów.

Stosy predykcji adresów powrotu są powszechną cechą wydajnych jednostek pobierania instrukcji, ale aby były skuteczne, wymagają dokładnego wykrywania instrukcji używanych do wywołań i powrotów z procedur. W RISC-V wskazówki dotyczące użycia instrukcji są kodowane niejawnie za pomocą używanych numerów rejestrów. Instrukcja JAL powinna odłożyć adres powrotu na stos adresów powrotu (RAS) tylko wtedy, gdy rd to 'x1' lub x5. Instrukcje JALR powinny odkładać/ściągać RAS, jak pokazano w rashints.

Wskazówki predykcji stosu adresów powrotu zakodowane w operandach rejestrowych instrukcji JALR.

ℹ
Niektóre inne ISA dodały jawne bity wskazówek do swoich instrukcji skoku pośredniego, aby kierować manipulacją stosem adresów powrotu. Używamy niejawnych wskazówek powiązanych z numerami rejestrów i konwencją wywołań, aby zmniejszyć przestrzeń kodowania używaną dla tych wskazówek. Gdy dwa różne rejestry łączenia (x1 i x5) są podane jako rs1 i rd, wówczas RAS jest zarówno ściągany, jak i odkładany, aby wspierać korutyny. Jeśli rs1 and rd to ten sam rejestr łączenia (albo x1, albo x5), RAS jest tylko odkładany, aby umożliwić fuzję makrooperacji sekwencji: lui ra, imm20; jalr ra, imm12(ra) and auipc ra, imm20; jalr ra, imm12(ra)